januari 2010 — interview

De Telegraaf "Ik blijf bij m'n gevoel"

HET NIEUWE GELUID VAN LAVALU

Ze was vorig jaar met haar jazzy triphop een opvallend nieuw geluid in popland. De als klassiek pianiste gekwalificeerde Marielle Woltring, heet sindsdien Lavalu en met haar debuutalbum HOPE or Liquid Courage stond ze ineens zomaar tussen Grace Jones en BB King op het fameuze Montreux Jazz. ,,Soms komen dromen uit die je nog niet eens gedroomd hebt.”

We zitten aan de grote ronde tafel in het café van het Amsterdamse Backstage Hotel. Lavalu met uitzicht op de al door menig artiest getekende piano. Klassiek geschoold als ze is, is er sprake van aantrekkingskracht? ,,Ik heb er niet op gespeeld, maar al wel naar gekeken”, glimlacht de in Amerika geboren, maar verder volstrekt Nederlandse. ,,De magie zit ‘m in het erachter zitten, in het jezelf verliezen in muziek. Zolang hij daar blijft staan kan ik me wel inhouden.”
Het is een grapje, maar de werkelijkheid is dat Lavalu niet zozeer meer gefocust is op enkel en alleen piano. Ze acteert ook en zoekt haar muzikale bevrediging al tijden in meer enkel en alleen de piano. ,,Vroeger zat ik dagen, weken achter elkaar te spelen bij wijze van. Was ik er niet van weg te slaan. Later ben ik vanzelf mijn horizon gaan verbreden.”
In muzikale zin begon die ontwikkeling met Radiohead, Tori Amos en Moloko. Tegenovergestelden met een gemene deler: het zijn originele componisten. ,,Zij combineren hun talent met de eigenwijsheid om dat gevoel te blijven volgen. Ik wil niet zeggen dat ik hun talent heb, maar dat tweede ben ik wel heel duidelijk. Wat ik wil, wil ik ook. Ook al kost dat jaren.”
Zolang duurde het project HOPE or Liquid Courage namelijk al, toen die plaat vorig jaar uitkwam. ,,Die tijd had ik nodig om samen met mijn muzikanten te zoeken naar iets van toegevoegde waarde. Ik zag er niets in een doorsnee plaat te maken. Het moest een uitgekiende mix van al mijn smaken zijn. De jazz, de pop, de triphop, het vleugje klassiek dat niet mag ontbreken. De kick van als dat in elkaar vlechten lukt is de tijd volop waard geweest.”
Lavalu’s debuut balanceert op de rand van vele bakken in de platen zaak. Voor pop is genoeg te zeggen, maar vreemd is het etiket jazz niet. Dat dacht ook het internationaal hoog aangeschreven Zwitserse Montreux Jazz, dat haar vorig jaar uitnodigde. Ze stond er tussen namen als BB King en Grace Jones. ,,Een onwaarschijnlijk avontuur”, kijkt ze er nog wat beduusd op terug. Alsof ze het zelfs achteraf nog niet gelooft. ,,Wat zal ik zeggen, soms komen ongedroomde dromen uit. Want zo hoog als Montreux heb ik zelf nooit durven dromen.”
’I think I’m ready to go’, zingt Lavalu in het nummer Rockmaniac van haar album. ,,Dat is dan weer het goede nieuws, want hoewel ik zulke uitnodigingen als Montreux niet verwacht is elke uitnodiging welkom. Graag zelfs. Want ik ben er inderdaad klaar voor.”

Lavalu speelt vanaf afgelopen zaterdag in diverse zalen in Nederland. Voor data en info: www.lavalu.nl.

Bart Wijlers