Er was eens een tijd… dat Lavalu begon te geloven dat ze er met ‘haar ding’ nooit zou komen. Ze begon als singer-songwriter, schreef zich in voor wedstrijden en verloor vaker dan ze won. Drummer Yonga Sun geloofde wel in haar en twee jaar trokken ze als duo door het land. Meer begaafde jazzmusici sloten zich aan. Ze deed vervolgens mee aan de Grote Prijs van Nederland 2006, hoorde dat ze een goede kans maakte om te winnen mits ze haar muziek zou ‘vergemakkelijken’. Daarop besloot ze eruit te stappen…
En daar stond ik weer, terug bij af. Hoe vaak kan een mens moed oprapen om door te gaan? Het vernieuwende van mijn liedjes werd zo hevig genegeerd, dat ik me soms voelde als het meisje met de zwavelstokjes en vocht vurig om niet als zij te eindigen…
Oene van Geel sprak dat ik geen ‘gemakkelijker muziek’ hoefde te gaan schrijven om ooit erkenning te krijgen. “Wees trouw aan jezelf”, was zijn gouden tip. “Dit zit goed, dit wordt iets. Geef het gewoon de tijd!”
Eind 2007 bracht ik de EP Now uit. Op 1 januari 2008 keek ik in mijn agenda; alle bladzijden waren leeg. Met mijn banksaldo kon ik slechts twee maanden voort. In februari ontmoette ik via via een vrouw die mijn manager werd. Door geldnood gedreven bleef ik langs kroegen fietsen voor optredens. Mijn nieuwbakken manager gaf onverbloemd aan dat kroegen nu passé waren. Ik vond een baan als serveerster, knoopte een jaar lang de eindjes aan elkaar en richtte al mijn aandacht op het vinden van een sound die ik al tien jaar voor ogen had; popliedjes met zeer begaafde jazzmuzikanten in een triphopsaus. En toen keerde het tij!
Begin 2009 doken we een Duitse studio in voor de basisopnamen van mijn debuutalbum, reden een nachtje op en neer om een optreden op Noorderslag te doen en hoorden kort voor vertrek dat Montreux Jazz Festival ons uitnodigde te komen spelen! HOPE or liquid courage werd afgelopen september gepresenteerd in Paradiso en belandde prompt in de Album Top 100. Moraal van dit verhaal: Wetende dat er in het jaar 2009 veel mensen en gezinnen zijn die tegenspoed kennen door de recessie, wens ik iedereen en hen vooral: Fijne feestdagen en blijf geloven in jezelf! Doorzetten en steeds weer moed vergaren zorgen dat je er uiteindelijk komt!
Liefs, Lavalu