Het is me al vaker opgevallen dat ik bij zang vaker moet wennen aan een vrouwenstem dan aan een mannenstem, maar er niet echt de vinger op kan leggen waar ‘em dat nou precies in zit. Neem de stem van de dame die schuil gaat achter Lavalu, Marielle Woltring. Eigenlijk heeft die alles mee. Heldere klank, vol, loepzuiver en flexibel, maar iets in haar stem liet me in het begin hulpeloos spartelen.

Misschien komt het wel doordat ik steeds aan Sharon den Adel moet denken. Maar dan nog. Aan de ene kant wilde ik het heel mooi vinden vanwege de liedjes, aan de andere kant wilde ik het afzetten omdat de stem van Marielle me vervelende prikkels gaf waarvan ik niet wist hoe ik er op moest reageren. Het bleek een gewenningsproces, want HOPE of Liquid Courage is ondertussen een van de meest gedraaide cd’s de laatste tijd op mijn iPod. Lavalu maakt prettig avontuurlijke muziek, die eigenlijk nergens onder valt weg te drukken. Aan de ene kant zijn haar liedjes jazzy, aan de andere kant poppy, terwijl ze ook flink wat klassieke invloeden er in verweeft. Ze vergt volgens mij nogal wat flexibiliteit van de muzikanten die haar helpen op deze debuutplaat, maar dat wordt beloond door een enorme dynamiek in haar songs. Het maakt haar songs misschien niet gelijk zo maar behapbaar voor de luie luisteraar.

Sonja van Hamel

http://www.fileunder.nl/archives/2009/10/lavalu_sonja_van_hamel.php