Is het klassiek? Funk? Pop? Jazz? Geen van alle eigenlijk, maar ook weer allemaal tegelijk. Lavalu is eigenzinnig, creatief en zeker niet in een hokje te plaatsen. Jazzfanaten komen aan hun trekken, maar ook liefhebbers van klassiek en pop. Een gesprek met Lavalu.
Lavalu blinkt uit op verschillende fronten. Met haar live-band speelt ze popjazz – nu-pop zoals ze ook zegt – terwijl ze ook nog eens een acteerloopbaan heeft onder haar meisjesnaam Marielle Woltring. Een doorsnee carrière heeft Lavalu nooit aangetrokken. Het is de afwisseling waar ze constant naar op zoek is en waar ze zich goed bij voelt. Eigenlijk is ze haar hele leven al op zoek naar uitdaging, nét datgene doen wat buiten de getreden paden valt. Als kind al had ze die hang naar het onbekende, dat soms onbereikbare. “Als klein meisje van drie was ik al gefascineerd door de piano. Mijn enthousiasme was zo groot dat mijn moeder me al op mijn 4e op pianoles deed. Ik vond het echt fantastisch om te spelen”. Een muziekcarrière lag dus voor de hand, alhoewel Lavalu een conservatoriumopleiding niet zag zitten. “Ik zag mezelf al opgesloten zitten, dagen achter elkaar terwijl ik mijn liedjes oefende. Eigenlijk had ik in die tijd een nog grotere passie voor toneel dus koos ik voor de toneelschool in Arnhem. Halverwege de opleiding kwam de onrust weer. Het was alsof ik iets miste..de muziek! Uiteindelijk ben ik dus toch weer bij de piano teruggekomen”. Lavalu luisterde naar allerlei soorten muziek, maar het waren altijd de aparte, eigenzinnige artiesten waar ze het meeste mee had. “Tori Amos was de artiest die me het meeste vervoerde met haar bijzondere, meeslepende pianospel en zang. Ik vond dat pure magie. Als ik naar die muziek, maar ook naar Radiohead, Björk, Lamb en Moloko luisterde voelde ik me even in een hele andere wereld”. Ook in haar eigen muziek zoekt Lavalu haar eigen weg. “Er wordt vak genoeg gevraagd om mijn muziek te omschrijven. Het is geen pop, maar ook geen jazz of ‘experimentele muziek’. Ik volg gewoon mijn gevoel, niets meer en niets minder”. Ook in haar teksten is Lavalu verrassend en vooral zeer open. “Ik weet in ieder geval dat ze oprecht zijn en inhoud hebben”. Lavalu is iemand die moeilijk over oppervlakkige dingen kan schrijven. Het zijn juist de ontastbare dingen die haar inspireren. “Magische en speciale dingen houden me bezig. Ik wil graag datgene ontdekken wat niet zichtbaar is, maar er toch ís zonder dat je weet wát het is of hoe het eruit ziet. Daarnaast schrijf ik ook graag over de liefde, omdat het ook iets magisch heeft. Mijn liedjes gaan vooral over de kwetsbare kant van de liefde, over grote emoties en veel verdriet. Wanneer ik over de liefde schrijf dan is dat vooral op momenten dat ik een diep verlangen voel. Ik ga dan terug naar een plaats waarin ik de emoties van een bepaald moment opnieuw ervaar. Dat gevoel probeer ik dan in woorden om te zetten”. Lavalu is met haar muziek al ver gekomen. Ze stond met haar band op festivals als The Hague Jazz, Noorderslag en het jazzfestival van Montreux. Haar met lovende kritieken overladen album ‘Hope Or Liquid Courage’ is dus het resultaat van de ontdekkingsreis van Lavalu. “Om te komen tot de juiste sound heb ik een lange zoektocht achter de rug. En spannend proces, ook omdat je van tevoren niet weet welke kant het uiteindelijk op zal gaan. Nu wil ik mijn muziek met zoveel mensen delen. Mijn toekomst? Als ik de komende tien jaar op zoveel mogelijk muziekpodia in binnen én buitenland mag staan dan zou ik daar helemaal tevreden mee zijn”.
Lavalu treedt 4 februari op in Theater De Regentes in Den Haag.
Anneke Ruys