Lavalu is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van haar eerste langspeler kunt bemachtigen.

Na eerder al twee ep’s te hebben uitgebracht, verrast Lavalu nu met haar eerste full-lenght ‘Hope Or Liquid Courage’. Een grote mix van jazz, triphop en de nodige klassieke invloeden maken het debuut een origineel schijfje. De geboren Amerikaanse zangeres heeft uitstekende muzikanten om haar heen.

Volgens onze recensent is de muziek dynamisch en kwalitatief hoogstaand. “Waar veel bands slechts virtuositeit in aantal noten nastreven, weet met name de drummer maar ook de sopraan-saxofonist virtuoze dynamiek in het spel te leggen. Dat allen intensieve scholing hebben gehad moge duidelijk zijn. En de opnamekwaliteit doet hier gelukkig ook eer aan.”

Hier houden we van en dus vroegen we Lavalu als Artiest van de Week. Je vindt hieronder haar uitleg bij de elf nummers op het debuut.

Feeling that you’re gone
In dit openingsnummer wordt Moloko-achtige synthesizerbas gebruikt. En de hoge gitaar-achtige melodieën die je hoort in de instrumentale gedeeltes; dat is eigenlijk Miguel Boelens op saxofoon met heel veel effecten erover. Deze song verhaalt over hoe een dierbare verliezen en echt voelen dat je deze persoon verloren hebt, twee hele verschillende dingen zijn. Er kunnen jaren voorbij gaan voordat het echte verdriet binnenkomt.

Yonga en Miguel maken iPhone-muziek
Invulnerability
Nog een Moloko-geïnspireerd nummer. Drum’n‘bass met een intieme stem erover. “All that you do to hide from the pain is not gonna make you gain a thing”. Mensen hebben mij na optredens aangesproken dat ze dit lied heel confronterend vonden; de spanning die gecreëerd wordt door een confronterende tekst te plaatsen op een dance-nummer. Ik vind het gewoon een gave combi.

Great Expectations
Het refrein van dit liedje had ik al 4 jaar voordat ik eindelijk een couplet erbij vond. Blij dat ik het halve lied niet voortijdig in de prullenbak heb gegooid, want nu wordt het onze eerste single! De Coen-brothers schijnen heel veel ideeën door elkaar te schrijven en hebben een grote kast waarin ze al die halve filmscenario’s bewaren, ze gooien nooit iets weg. Elke zoveel tijd pakken ze er weer een uit de kast omdat ze weten hoe ze hem af willen maken. Zou er een Coen-sister in mij schuilen…?

Cradle Song
Een ode aan de liefde! Niet aan de kortdurende verliefdheid, maar aan de liefde die toppen en dalen overleeft. Zodra deze live wordt gespeeld (zie video), kun je een speld horen vallen. Stellen duiken in elkaars armen en er rolt menig traan over wangen bij zowel mannen als vrouwen. Op de plaat is het nummer ingekleed zoals ik hem al jaren in mijn hoofd hoorde, met background koortjes erbij en let op de minieme, maar perfecte aanwezigheid van de pedalsteel gitaar van Sander Hop (vanaf halverwege). Ik weet nog dat Miguel (co-producer) en ik na zijn opname dachten; nú is ie af.

Hope
De Fender Rhodes-achtige klanken die je bij het intro hoort zijn achterstevoren afgespeelde pianoakkoorden, met een delay erover, dat dan weer opgeknipt en daar weer twee effecten over… Dit is zo leuk aan studiowerk, dat je zo lang kan klooien aan sounds totdat je echt denkt; dit is het.
En het koortje bij het refrein zijn alle jongens die in de verschillende studio’s van B-wave aan het werk waren op dat moment. Ze voelden zich niet allemaal even comfortabel bij het feit dat ze ineens stonden te zingen, haha! Miguel en ik zouden het nog met andere zangers op gaan nemen, maar vonden dit geluid eigenlijk zo charmant dat we het hebben laten staan.

IQ Drop
Lavalu in Effenaar © Patrick
Spruytenburg

Het kerkkoor wat halverwege het nummer binnenvalt maakt mij nog steeds aan het lachen. Terwijl het lied gaat over dat er een lekkere vent de kroeg binnenkomt, komt het nummer daar tot een dramatisch hoogtepunt. Okay, niet zomaar een lekker vent, maar zo een waar je graag indruk op wilt maken terwijl je IQ uitschakelde toen je hem zag. Met je volle bewustzijn waarin geen grammetje IQ ingeschakeld bleef, hoor en zie je jezelf domme dingen doen en zeggen. Zelfs het signaal “stop, zet jezelf niet verder voor schut” of “loop weg” wil niet doorkomen…

Anxiety
Het oudste lied wat op de plaat staat. Vaak is dit de eindknaller van mijn concerten, daarom mocht hij zeker niet ontbreken op dit album. De klassieke piano intermezzo’s zijn fragmenten van Bach en Beethoven (van al die klassieke pianolessen die ik heb gehad).

Rockmaniac
Nog een voorbeeld van pianolesinspiratie. Mijn lievelingsstuk op die lessen was altijd de Prélude van Rachmaninov in C# mineur. De akkoorden waren zo mooi dat ik op een gegeven moment dacht; daar moet toch een heel leuk pop- of dance-nummer van te maken zijn? En zo werd Rachmaninov uit eerbetoon verbasterd tot Rockmaniac.

Lavalu in Merleyn © Willie Kerkhof
Building Castle
Dit is waarschijnlijk een van de meest onwaarschijnlijke popnummers ooit gemaakt. En daarom staat hij ook op dit debuutalbum. Je moet hem wel enkele keren luisteren voordat je hem echt hoort. Let op de drumsolo van Yonga Sun op het eind. En zie de videoclip die op YouTube staat!

Tell Me
Hoe als je je verdriet niet verwerkt, je alle situaties die je daarna tegenkomt negatief kan beïnvloeden. Om je situatie nu te verbeteren, moet je vaak terug naar waar er iets scheef is gegaan. Maar zie dat maar eens… daar gaat Tell Me over. De dag dat ik dit inzong voelde ik me echt verschrikkelijk weet ik nog. Ik stopte vlak voor het eind zelfs zo van: “Dit is niks”. Maar Miguel raadde me aan het toch maar even af te maken en gelukkig maar, want die opname is het geworden.

All The Stars
Jörg – Booch? Festival

Live vaak mijn openingsnummer en hier juist de afsluiter. Miguel speelt hier zo waanzinnig mooi op zijn sopraansaxofoon. Ik heb ooit een nacht op een plastic stoel in de Pacific Ocean gezeten met de kliffen van Californië achter me, kijkend naar de sterren. Toen is dit lied ontstaan.

http://www.musicfrom.nl/magazine/interviews/33193/lavalu-een-coen-sister.html