Lavalu combineert op HOPE or liquid courage keur aan muziekstijlen

Jazz, pop, triphop, klassiek en wat drum ‘n bass hier en daar. Lavalu draait haar hand er niet voor om. Sterker nog: ze gooit de verschillende stijlen bij elkaar en creëert een geheel eigen geluid.

Onlangs verscheen HOPE or liquid courage, het eerste echte album van Lavalu. Nog voor het uit was, kwam er al een uitnodiging van het prestigieuze Montreux Jazz Festival in Zwitserland. “Mijn eerste optreden in het buitenland”, zegt Lavalu stralend. “We hadden de organisatie een EP’tje gestuurd, bijna voor de gein eigenlijk. Maar ik werd uitgenodigd en mocht op het grote buitenpodium spelen. Het publiek was enthousiast. Bij het tweede liedje klapten ze al mee.”

“Ik heb twintig jaar klassiek pianoles gehad. Van popmuziek ging mijn bloed niet sneller stromen. Totdat ik, toen ik 14 was, Tori Amos hoorde. ‘Van welke planeet komt dit?’, dacht ik. Mag dit ook? Haha. Eerst raakte ik wat gedemotiveerd. Ik dacht: dit klinkt geweldig, maar wat heb ik toe te voegen? Ik ga wel andere dingen doen. Maar rond mijn 20e begon het te kriebelen en ging ik verlangen naar muziek die nog niet bestond.”

Ze combineert haar muziek met acteren. Zo staat ze in de voorstelling Ik wil alles die onlangs in première ging. “Een soort muzikale roadtrip waarin ik de dochter speel van Bob Fosko. Ontzettend leuk. Wat ik zou doen als ik moest kiezen? Ik teken meteen wanneer ik de komende tien jaar als Lavalu de wereld over mag. In de muziek kan ik zó veel kwijt. Als ik op een podium sta met mijn band voel ik me bevrijd. De drukte in mijn hoofd verdwijnt. Met acteren heb ik dat minder. Het is minder mijn eigen ding en alleen tekst raakt mij minder dan tekst én muziek.”

Mario Wisse