Jazzy trippop
Lavalu: Een ander soort popmuziek

Oplettende geesten weten al dat Lavalu eraan zit te komen: op Noorderslag maakte de zangeres/pianiste veel indruk met haar aparte muziek. ‘Een ander soort popmuziek’ dekt de lading misschien wel het meest: klassieke pianoriedels op triphopbeats, met een omlijsting van jazzy arrangementen en sopraansaxofoonsolo’s. 24 september lanceert ze haar eerste plaat HOPE or liquid courage in Paradiso.

‘Ik luisterde gerust wel naar top-40 muziek’, zegt de klassiek geschoolde Lavalu. ‘Maar toen hoorde ik Tori Amos voor het eerst en ik dacht dat het van een andere planeet kwam. Ik verveel me doorgaans dood als ik naar de radio luister. Maar twee keer per jaar komt er iets origineels langs en dan sla ik aan.’
De ontdekking van die muzikale pareltjes leidde tot een lange zoektocht naar een eigen, nieuw geluid. ‘Het is een uitdaging om andere klanken en instrumenten te gebruiken en toch het soort poppy energie te bieden waardoor mensen aan kunnen haken. Veel goede muziek vindt zijn weg niet naar de luisteraar. Wat veilig en gemakkelijk is, krijgt voorrang. Op zich is dat niet erg, maar luie liedjes verstikken wel de markt. De kunst is iets te maken dat uitdagend is, zowel voor jezelf als voor het grote publiek.’ Is het niet lastig om origineel te zijn, met zestig jaar popgeschiedenis op de plank? ‘Het is voor mij moeilijker om níet origineel te zijn. Een nieuw nummer is bij mij nooit een rechttoe-rechtaan popdeuntje. En als je muziek vanuit jezelf laat vloeien, is het altijd origineel, toch? Bij mijn toneelopleiding leerde ik vanuit een impuls te acteren. Zo ontstaan veel nummers ook: uit de onderbuik. Daar ligt verstopt wat je te vertellen hebt. En dan maar blijven schaven.’

Arjan Terpstra